Remko, hoe is het ooit eens allemaal begonnen?

‘Nou, het vrijwilligerswerk is me met de paplepel ingegoten. Ik kom uit een klein dorp met een grote gemeenschapszin. Vrijwilligerswerk was heel normaal, ook vanuit het gezin. Dus ik weet niet anders. Ik houd er gewoon van om me in te zetten voor een ander. Een paar jaar terug zijn we naar Midden-Drenthe verhuisd. Ik heb toen eerst geprobeerd een jaar pauze te nemen van vrijwilligerswerk. Dat is bijna gelukt. Al snel begon het toch weer te kriebelen en kwam de tennisclub op mijn pad. Ik ben nu zo’n 2 jaar voorzitter. Daarnaast ben ik betrokken bij ander vrijwilligerswerk (het is eigenlijk geen werk, het is hobby..).

Onze tennisclub is een vereniging met leden. Het woord “vereniging” betekent “samen” en we vinden dan ook dat we met elkaar verantwoordelijk zijn voor het goed functioneren van de tennisclub. Dat betekent dat we aan leden vragen om zich vrijwillig voor de vereniging in te zetten.’

En hoe motiveer je je leden voor vrijwilligerswerk?

‘We gaan met iemand in gesprek. Welke talenten heb je? Wat vind je leuk om te doen? Waar krijg je energie van? Wat geeft je plezier? Wat past bij je leven en bij de tijd, die je beschikbaar hebt? Alles wat je kunt bijdragen, is waardevol voor de club. Het hoeft niet iets groots te zijn. En we maken het vrijwilligerswerk overzichtelijk en concreet. Leden weten dan waar ze aan toe zijn. We merkten bijvoorbeeld dat we lastig vrijwilligers konden vinden voor de commissies. Het idee bestond dat er een eindeloze vergadercultuur was en dat je er tot in lengte van jaren aan vast zat. We hebben toen tijdens een brainstormsessie aan de leden gevraagd wat zij nou belangrijk vonden bij de tennisclub. Daar kwam een top 5 uit. Onder andere een familiedag organiseren, meer activiteiten voor de jeugd, de kantine restylen… Daar hebben we kleine projecten van gemaakt. Met een kop en een staart. Praktisch en duidelijk. En daar konden we genoeg mensen voor vinden.’

Waar ben je trots op?

‘Wat ik echt supergaaf vind, is dat er dankzijn de tennisvereniging een jeu de boulesbaan is gekomen. We hebben tijdens een stamppottoernooi aan de leden boven de 65 jaar gevraagd wat hun wensenlijstje zou zijn. Een jeu de boulesbaan stond op nummer 1. Met de nodige subsidies is het ons gelukt om dat te realiseren. Het ligt naast het terrein van de club. Het leuke is dat we nu leden, die vanwege gezondheidsproblemen met tennis gestopt zijn, weer terugzien.’